Μετάβαση στο περιεχόμενο

Βαλτόμπουφος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Βαλτόμπουφος

Κατάσταση διατήρησης

Ελαχίστης Ανησυχίας (IUCN 3.1)
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα (Animalia)
Συνομοταξία: Χορδωτά (Chordata)
Ομοταξία: Πτηνά (Αves)
Τάξη: Γλαυκόμορφα  (Strigiformes)
Οικογένεια: Γλαυκίδες (Strigidae)
Γένος: Άσιος (Asio)
Είδος: Ά. ο φλογώδης (A. flammeus)
Διώνυμο
Άσιος ο φλογώδης (Asio flammeus)
(Pontoppidan, 1763)

Ο βαλτόμπουφος (Asio flammeus) είναι είδος της τυπικής κουκουβάγιας.

Asio flammeus flammeus

Είναι αρπακτικό πουλί, μήκους 40 περίπου εκατοστών. Ξεχωρίζει από το μεγάλο στρογγυλό κεφάλι του και τους μόλις ορατούς θυσάνους στα αυτιά. Είναι μεταξύ των πιο διαδεδομένων γλαυκόμορφων πουλιών στην Αμερική, από την Αρκτική και την Βόρεια Εύκρατη ζώνη ως τη Χαβάη και τη Νότια Αμερική και μεταναστεύει προς τα νότια.[1][2][3]Είναι καφέ επάνω με άσπρες κηλίδες, ανοιχτόχρωμος κάτω με ραβδώσεις στο στήθος.

Ο βαλτόμπουφος είναι η μόνη κουκουβάγια της Ελλάδας που δεν φωλιάζει σε τακτικό επίπεδο και είναι και η πλέον ημερόβια. Συγκεκριμένα αν και ανήκει στη μεγάλη οικογένεια της κουκουβάγιας (Strigidae) με τις νυκτόβιες συνήθειες, εντούτοις κυνηγάει την ημέρα και το σούρουπο. Χειμερινός επισκέπτης ως επί το πλείστον, καταγράφεται σε υγρότοπους της Βόρειας και Δυτικής Ελλάδας, αλλά σε περιόδους βαρυχειμωνιάς έχει παρατηρηθεί και νοτιότερα.[4] Υπάρχουν και καλοκαιρινές καταγραφές, κυρίως στο Δέλτα του Έβρου, χωρίς όμως να υπάρχουν απτές αποδείξεις φωλιάσματος.

Σε αντίθεση με όλες τις άλλες κουκουβάγιες, ο Βαλτόμπουφος πετάει συχνά ψηλά, θυμίζοντας Γερακίνα.[5] Ζει σε ανοιχτά, ελώδη εδάφη, αμμοθίνες και τενάγη. Τρέφεται κυρίως με τρωκτικά, γι' αυτό είναι πολύ ωφέλιμος στη γεωργία. Επίσης τρέφεται με άλλα μικρά θηλαστικά όπως πουλιά, έντομα και βατράχια. Τη φωλιά του τη φτιάχνει στο έδαφος, σε ρείκια, καλάμια και υγρολίβαδα, και συχνά σε ομάδες. Στην Ελλάδα έχουν καταγραφτεί βαλτόμπουφοι στην περιοχή της Κερκίνης, όπου έρχονται για ξεχειμώνιασμα.[6]

  1. «Asio flammeus (Pontoppidan, 1763)». Global Core Biodata Resource. 
  2. «Short-eared Owl · Asio flammeus». Xeno-canto Foundation. 
  3. «Short-eared Owl Asio flammeus (Pontoppidan, 1763)». Maryland Biodiversity Project. 
  4. «Ένας Βαλτόμπουφος από τη Ζάκυνθο, ο νέος σπάνιος φιλοξενούμενος της ΑΝΙΜΑ». LiFO. 
  5. «Μπούφοι της Ελλάδας». Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία. 
  6. «Βαλτόμπουφος - Asio flammeus». Εγκυκλοπαίδεια ελληνικής φύσης. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Bibliography for Asio flammeus by Page - Biodiversity Heritage Library

Φωτογραφίες του είδους Asio flammeus; Short-eared Owl - CalPhotos is a project of Berkeley Natural History Museums (BNHM) - University of California, Berkeley